Η Ψυχοθεραπεία παιδιού και εφήβου αναφέρεται σε ένα πλήθος από τεχνικές και μεθόδους που χρησιμοποιούνται για να βοηθήσουν παιδιά και εφήβους. Οι στόχοι μπορεί να είναι η αλλαγή συμπεριφοράς, η βελτίωση σχέσεων με τους φίλους ή την οικογένεια, η μείωση άγχους ακόμα και ενίσχυση της αυτοπεποίθησης.
Η ψυχοθεραπεία παιδιού και εφήβου είναι μια θεραπευτική διαδικασία κατά τη διάρκεια της οποίας κάθε παιδί ή έφηβος μπορεί μέσα σε ένα ασφαλές περιβάλλον :
- να κατανοήσει και να αποδεχτεί τον εαυτό του
- να αναπτύξει τις ικανότητές του
- να ενισχύσει την αυτοεκτίμηση του και τις επικοινωνιακές του δεξιότητες
- να εκφράσει τα συναισθήματα του
- να βελτιώσει τις διαπροσωπικές του σχέσεις
- να εκφράσει τις δυσκολίες και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει στην καθημερινότητά του.
Πώς γίνεται η Ψυχοθεραπεία παιδιών και εφήβων;
Αρχικά, ο Ψυχοθεραπευτής λαμβάνει το ιστορικό από τους γονείς, εντοπίζει τα υπάρχοντα προβλήματα και το επίπεδο ανάπτυξης και ωριμότητας. Πολλές φορές για την πλήρη αξιολόγηση χρειάζεται η συλλογή πληροφοριών και από το ευρύτερο περιβάλλον των παιδιών όπως οι δάσκαλοι ή οι καθηγητές.
Η ψυχοθεραπεία παιδιού και εφήβου χρησιμοποιεί :
- το λόγο
- το παιχνίδι
- τη ζωγραφική
- την ανάληψη διαφορετικών ρόλων
- την αφήγηση ιστοριών
Οι παραπάνω μέθοδοι χρησιμοποιούνται για να έχει το παιδί την ευκαιρία να εκφραστεί μέσα από τρόπους που ήδη γνωρίζει και χωρίς να φοβάται.
Πόσο διαρκεί η ψυχοθεραπεία;
Δεν είναι εφικτό να απαντηθεί αυτή η ερώτηση με ακρίβεια.Για τον ψυχοθεραπευτή, κάθε παιδί είναι μια ξεχωριστή και μοναδική περίπτωση. Κάθε φορά καλείται να απαντήσει σε διάφορα ερωτήματα όπως: ποια είναι η αιτία για την οποία το συγκεκριμένο παιδί λειτουργεί με αυτόν τον τρόπο, πως έφτασε σε αυτό το σημείο κλπ. Έτσι, σημαντικό ρόλο παίζουν η έκταση του προβλήματος, οι στόχοι που θα τεθούν αλλά και ο χρόνος που θα χρειαστεί για να κατακτηθούν.
Πότε πρέπει να απευθυνθώ σε ψυχολόγο για το παιδί μου;
Σπάνια ένα παιδί ή ένας έφηβος ζητάει να πάει σε ψυχολόγο. Τις περισσότερες φορές οι γονείς είναι αυτοί που ανησυχούν για κάποιες συμπεριφορές του παιδιού τους και αναζητούν τη βοήθεια ενός θεραπευτή.
Θα ήταν χρήσιμο να απευθυνθείτε σε ψυχολόγο όταν παρουσιάζονται:
- αναπτυξιακή καθυστέρηση στην ομιλία, τη γλώσσα
- ενούρηση μετά τα 5 χρόνια
- μαθησιακές δυσκολίες, διάσπαση προσοχής – υπερκινητικότητα ( ΔΕΠΥ), τραυλισμός
- προβλήματα συμπεριφοράς ( υπερβολικός θυμός, αταξίες)
- απότομη αλλαγή στις διατροφικές συνήθειες (τρώει βουλιμικά ή παρουσιάζει ανορεξία)
- σημαντική πτώση των σχολικών επιδόσεων
- επεισόδια θλίψης, κλάματος ή κατάθλιψης
- κοινωνική απομόνωση
- επεισόδια εκφοβισμού
- αυτοτραυματισμός
- υπερβολικά επιθετική συμπεριφορά (δαγκώματα, κλοτσιές ή χτυπήματα)
- αϋπνία ή αυξημένη υπνηλία
- υπερβολικές απουσίες στο σχολείο
- μεταβολές της διάθεσης (π.χ. ευτυχισμένο τη μια στιγμή, αναστατωμένο την επόμενη)
- ανάπτυξη ή αύξηση των σωματικών ενοχλήσεων (όπως πονοκέφαλος, στομαχόπονος ή δεν νιώθουν γενικά καλά), παρά την κανονική σωματική εξέταση από γιατρό
- αντιμετώπιση σοβαρής ή χρόνιας ασθένειας
- σημάδια χρήσης αλκοόλ, ναρκωτικών ή άλλων ουσιών
- προβλήματα μετά από διαζύγιο
- απώλεια ενός μέλους της οικογένειας
- αξιολογήσεις κηδεμονίας
- σεξουαλική, σωματική ή συναισθηματική κακοποίηση ή άλλα τραυματικά συμβάντα
- αξιολόγηση της νοημοσύνης και των ικανοτήτων του
Συνήθως, ζητείται και η συμμετοχή των γονέων στην θεραπευτική παρέμβαση. Η συνεργασία με τους γονείς έχει ψυχοεκπαιδευτικό χαρακτήρα και στοχεύει στην κατανόηση των δυσκολιών του παιδιού και την διαχείριση του ρόλου τους ως γονείς.
Ας μην ξεχνάμε άλλωστε και το ρητό: