Η συμβουλευτική γονέων αποτελούσε πάντα μια παρεξηγημένη μέθοδο θεραπευτικής παρέμβασης. Στην πραγματικότητα ,όμως , είναι απολύτως απαραίτητη αφού συμπληρώνει την προσπάθεια που κάνει το παιδί με τον κλινικό. Επομένως, δρα μόνο ενισχυτικά.
Η συμβουλευτική γονέων δεν αποτελεί ένα πρόγραμμα τιμωρίας για τους γονείς, γι’ αυτό δεν θα πρέπει να την αποφεύγουν.Καλώντας ο κλινικός τους γονείς για να τους «συμβουλεύσει», δε σκοπεύει ούτε να τους κατηγορήσει, ούτε να επισημάνει τα λάθη τους αλλά κι ούτε να τους δημιουργήσει ανασφάλεια για τις ικανότητές τους.
Μήπως, λοιπόν, να απαλλάξουμε τη «συμβουλευτική γονέων» από το στίγμα του αναγκαίου κακού ή του φόβου πως ο γονέας είναι υπεύθυνος για όλα όσα συμβαίνουν στο παιδί;
Σε ποιους απευθύνεται η συμβουλευτική γονέων;
Η συμβουλευτική γονέων απευθύνεται:
- σε γονείς που αντιμετωπίζουν δυσκολίες σχετικά με την διαχείριση του παιδιού τους στην καθημερινότητα, χωρίς απαραίτητα το παιδί τους να παρακολουθεί κάποιο εξατομικευμένο πρόγραμμα
- σε γονείς που το παιδί τους παρακολουθεί πρόγραμμα ψυχολογικής στήριξης, έτσι ώστε να συμβάλλουν και εκείνοι στην εξέλιξη και πρόοδο του. Η εμπλοκή των γονέων στο θεραπευτικό πρόγραμμα του παιδιού ενισχύει σε μεγάλο βαθμό τα θεραπευτικά αποτελέσματα
- σε γονείς που βιώνουν μια αρκετά δύσκολη περίοδο και χρειάζονται κάποια κατεύθυνση και στήριξη (π.χ. πένθος, διαζύγιο, πρόβλημα υγείας, εφηβεία κ.α.)
Οι συνεδρίες συμβουλευτικής μπορούν να πραγματοποιούνται με τους δύο γονείς ή με τον έναν γονέα. Η συχνότητα καθορίζεται κατόπιν συνεννόησης με την οικογένεια
Ποιους στόχους έχει ο ειδικός;
Ο ειδικός έχει ως στόχους:
- να ακούσει τους προβληματισμούς των γονέων με κατανόηση και δηλώνοντας τη διάθεσή του να στηρίξει το «θεραπευτικό ταξίδι», που επηρεάζει όλη την οικογένεια
- να διαχωρίσει την έννοια του εσκεμμένου λάθους από το ανθρώπινο σφάλμα, την άγνοια και την ανάγκη καθοδήγησης. Η απόλυτη γνώση ειδικά στο θέμα των ανθρώπινων σχέσεων, δεν υπάρχει. Όταν ένα παιδί χρειαστεί κλινική παρέμβαση , δεν αποδίδονται ευθύνες και σαφώς δε φταίει ο γονέας. Σημασία έχει η προσπάθεια και η αποκατάσταση
- να παρέχει το κατάλληλο υποστηρικτικό δίκτυο επικοινωνίας ανάμεσα στους δύο γονείς, ανάμεσα στους γονείς και τα παιδιά και ακόμη, ανάμεσα στους γονείς και στη θεραπευτική παρέμβαση. Ο ειδικός ,δηλαδή, ακούει τις προσδοκίες των γονέων, τις τοποθετεί σε ένα πραγματικό πλαίσιο και βοηθά στην βελτίωση της επικοινωνίας και στην αποδοχή της οικογενειακής αλλαγής
- η συμβουλευτική δεν είναι ψυχοθεραπεία, αντλεί τεχνικές, όμως , από αυτή. Το νόημά της βασίζεται σε πρακτικές και συγκεκριμένες κατευθύνσεις, που θα αποκαταστήσουν ισορροπίες και θα προτείνουν τρόπους για την καλύτερη λειτουργία της οικογένειας. Επομένως,είναι φανερό πως η θεραπεία έχει ως στόχο κυρίως να κατευθύνει τους γονείς , προσαρμοσμένη πάντοτε σε κάθε διαφορετικό οικογενειακό σύνολο και σε κάθε διαφορετικό αίτημα
Ο ειδικός από την πλευρά του είναι σε θέση να εξηγεί συμπεριφορές του παιδιού ως ένας τρίτος και πιο ψύχραιμος διαμεσολαβητής και να προτείνει τις καλύτερες δυνατές λύσεις .Είναι σημαντικό οι γονείς να μοιραστούν τους προβληματισμούς τους και να είναι δεκτικοί.
Για τους γονείς, η συμβουλευτική είναι μια γενναία και ουσιαστική αναγνώριση του κόπου και του χρόνου του παιδιού στην κλινική παρέμβαση και ακόμη συναίνεση, πως όταν ένα μέλος της οικογένειας έχει ανάγκη, όλοι είναι συμπαραστάτες και αρωγοί!